Lubań: Policyjny pies podjął trop w lesie. Zaginiona 77-latka odnaleziona i przekazana pod opiekę medyków

Szybka reakcja dyżurnego, natychmiastowe skierowanie policyjnych sił i środków oraz zaangażowanie przewodnika z psem tropiącym pozwoliły na sprawne przeprowadzenie poszukiwań 77-letniej kobiety, która opuściła swoje mieszkanie, pozostawiając list pożegnalny. Od chwili wyjścia z domu nie było z nią żadnego kontaktu, dlatego liczyła się każda minuta. Podjęty przez psa trop doprowadził funkcjonariuszy do pobliskiego kompleksu leśnego, gdzie kobieta została odnaleziona. Zgodnie z obowiązującymi procedurami seniorka została przekazana pod opiekę medyków.

Szybka reakcja dyżurnego, natychmiastowe skierowanie policyjnych sił i środków oraz zaangażowanie przewodnika z psem tropiącym pozwoliły na sprawne przeprowadzenie poszukiwań 77-letniej kobiety, która opuściła swoje mieszkanie, pozostawiając list pożegnalny. Od chwili wyjścia z domu nie było z nią żadnego kontaktu, dlatego liczyła się każda minuta. Podjęty przez psa trop doprowadził funkcjonariuszy do pobliskiego kompleksu leśnego, gdzie kobieta została odnaleziona. Zgodnie z obowiązującymi procedurami seniorka została przekazana pod opiekę medyków.

Dyżurny niezwłocznie podjął decyzję o skierowaniu na miejsce odpowiednich sił i środków. Policjanci rozpoczęli działania poszukiwawcze, sprawdzając dostępne informacje i ustalając możliwe kierunki przemieszczania się zaginionej. Do działań skierowany został również przewodnik z psem tropiącym.

W toku prowadzonych poszukiwań pies podjął trop, który doprowadził funkcjonariuszy do pobliskiego kompleksu leśnego. To właśnie tam kontynuowano działania, koncentrując się na sprawdzeniu terenu, do którego prowadził ślad.

Poszukiwania zakończyły się odnalezieniem 77-letniej kobiety. Zgodnie z obowiązującymi procedurami seniorka została przekazana pod opiekę medyków, którzy mogli ocenić jej stan i udzielić niezbędnej pomocy.

Ta sytuacja przypomina, jak ważne są szybkie zgłoszenie zaginięcia, właściwa koordynacja działań służb oraz reagowanie na sygnały świadczące o możliwym kryzysie psychicznym lub zagrożeniu zdrowia i życia.

Nie pozostawajmy obojętni. Rozmowa i szybka reakcja mogą uratować życie

Myśli rezygnacyjne, poczucie osamotnienia, bezradności czy przekonanie, że jest się ciężarem dla bliskich, mogą pojawić się na różnych etapach życia. Szczególnie narażone na izolację bywają osoby starsze, samotne, przewlekle chore lub zmagające się z utratą samodzielności. Nie należy jednak zakładać, że trudności emocjonalne są naturalnym i nieuniknionym elementem starzenia się.

Jak możemy pomóc?

  • Rozmawiajmy i słuchajmy. Zainteresujmy się samopoczuciem bliskich, zwłaszcza jeśli wycofują się z kontaktów, mówią o braku sensu życia lub wyrażają poczucie beznadziei.
  • Traktujmy niepokojące sygnały poważnie. Wypowiedzi o chęci odejścia, pożegnania, bycia ciężarem czy rezygnacji z życia wymagają spokojnej, uważnej reakcji.
  • Nie bójmy się pytać wprost. Takie pytanie nie podsuwa pomysłu — pomaga ustalić, czy dana osoba potrzebuje pilnej pomocy.
  • Zadbajmy o regularny kontakt. Telefon, odwiedziny, wspólny spacer, czy pomoc w dotarciu do lekarza mogą ograniczyć poczucie osamotnienia.
  • Reagujmy na zaginięcie bez zwłoki. Jeśli osoba starsza lub znajdująca się w kryzysie znika, nie ma z nią kontaktu, a okoliczności wskazują na zagrożenie jej życia lub zdrowia, należy niezwłocznie powiadomić służby. Nie trzeba czekać 24 godzin.
  • W sytuacji bezpośredniego zagrożenia nie zostawiajmy osoby samej, jeśli możemy bezpiecznie przy niej pozostać. Zadzwońmy pod numer alarmowy 112 i postępujmy zgodnie z instrukcjami dyspozytora.

Gdzie szukać pomocy?

Osoby przeżywające kryzys psychiczny, mające myśli rezygnacyjne, a także ich bliscy mogą skorzystać z profesjonalnego wsparcia.

W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia:

•    112 – numer alarmowy, gdy istnieje ryzyko samobójstwa, doszło do zaginięcia w okolicznościach wskazujących na zagrożenie albo potrzebna jest natychmiastowa interwencja.

Pomoc dla osób starszych i przewlekle chorych:

•    Podstawowa opieka zdrowotna (POZ) – lekarz rodzinny może ocenić stan zdrowia, skierować pacjenta do odpowiedniego specjalisty i pomóc w organizacji dalszego leczenia.
•    Centrum Zdrowia Psychicznego (CZP) – w obszarach objętych jego działaniem można uzyskać pomoc w kryzysie psychicznym; warto sprawdzić lokalną placówkę i zasady przyjęć.
•    Ośrodek Pomocy Społecznej (OPS) lub Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej (MOPS) – pracownicy socjalni mogą pomóc w ustaleniu dostępnego wsparcia środowiskowego, usług opiekuńczych i innych form pomocy.
•    Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie (PCPR) – udziela informacji o dostępnych formach wsparcia społecznego i pomocy osobom wymagającym opieki.
•    Rodzina, sąsiedzi i lokalne organizacje pomocowe – mogą wspierać seniorów w codziennych obowiązkach, organizować regularne kontakty i pomóc w dotarciu do specjalistów.

Pamiętajmy: prośba o pomoc nie jest oznaką słabości. Kryzys psychiczny może dotknąć każdego, niezależnie od wieku. Zainteresowanie, uważna rozmowa i szybkie wezwanie pomocy mogą mieć kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa drugiego człowieka.

Źródło: Policja Dolnośląska